Razlika između inačica stranice »Eksplozija«

Obrisano 9 bajtova ,  prije 13 godina
m
bez sažetka
m
'''Eksplozija''' je ekstremno brza [[kemijska reakcija]] praćena praskom, oslobađanjem velike količine [[toplina|topline]] i naglim povećanjem [[volumen]]a zbog stvaranja plinovitih proizvoda. Osnovna je značajka eksplozije nagli skok tlaka u sredini gdje je ona izazvana. Ima razarajuće učinke. Ukratko rečeno, '''eksplozija''' je nekontrolirano širenje čestica.<br>
 
'''[[Ekspanzija]]''' je kontrolirano širenje čestice. To je npr. kada se dogodi "eksplozija" tekućeg goriva (npr. benzina) u klipu motora, a pošto čestice nemaju gdje, onda se ta snaga prenosi na klip i gura klip gore-dolje i pokreće kardansko vratilo, koje se daljnjim prenošenjem prenosi na kotače.
 
 
==Detonacija==
Detonacija je proces širenja kemijske reakcije unutar eksplozivne tvari nadzvučnom brzinom. Detonacijska brzina varira između 2800 m/s (amonit) i 9200 m/s (oktogen) i povećava se s porastom gustoće eksploziva. Osjetljivost eksploziva na udarac također je različita: glicerol-trinitrat i praskava [[živa]] (živin fulminat) eksplodirat će ako na njih padne teret od 2 kilograma s 4 centimetra visine, a amonit (amonijev nitrat) ako isti teret padne s visine od 105 centimetara.<br>
 
Ni temperatura koja uzrokuje spontano paljenje [[eksploziv]]a nije jednaka: praskava [[živa]] eksplodira na 180 do 200°C, a crni [[barut]] na 310°C. Crni barut razvija prilikom eksplozije tlak od 281 MPa (megapaskala), a praskava želatina (kolodijski pamuk) tlak od 1342 MPa. Za izazivanje eksplozije bitniji je više tlak od topline.<br>
 
Među navedenim vrstama eksploziva nema oštrih granica. Nekada je crni barut bio univerzalni eksploziv. Želatiniranjem visokobrizantnoga celuloznog nitrata ([[trinitroceluloza|trinitroceluloze]]) brzina detonacije toliko se smanjuje da on može služiti kao barut. Sredstva koja smanjuju brzinu detonacije nazivaju se flegmatizatorima (voda, voskovi, vazelin), a ona koja povećavaju osjetljivost zovu se senzibilatori (aluminijski prah).