Razlika između inačica stranice »Nadežda Petrović«

m
bez sažetka
(tekst i slike)
 
m
Rođena u [[Čačak|Čačku]] [[1873]]. godine – umrla u [[Valjevo|Valjevu]] [[1915]].
S obitelji se 1884. godine preseljava u [[Beograd]]. Višu žensku školu završila je u Beogradu 1891. godine. Sljedeće, 1892. godine, polaže ispit za nastavnicu crtanja u srednjim školama te postaje učenica u ateljeu [[Đorđe Krstić|Đorđa Krstića]]. 1896/97. godine pohađa školu kod Kirila Kutlika. Od 1898. godine počinje školovanje u [[Minhen|MinhenuMünchen]]u u ateljeu Slovenca [[Antona Ažbea|Antona Ažbea]].
Već 1900. godine imala je prvu samostalnu izložbu u Beogradu. Godine 1901. započinje rad u ateljeu Julijusa Ekstera u Minhenu. Od 1904. godine angažuje se u domovini oko Prve jugoslavenske umjetničke izložbe, osnivanja [[Lada|Lade]] i Prve jugoslavenske umetničke kolonije ([[Sićevo]], [[Pirot]], 1905. godine).
Na njenim najboljim radovima dominiraju velike površine, njene omiljene, užareno crvene boje i, njoj komplementarna, zelena. Ljubav prema bojama stvara na nekim platnima koloristički vrtlog gdje se, pored ostalih, ističu fovistička ljubičasta, plava i crna boja. Snažni potezi četkice i široki i gusti, pastuozni, namazi ponekad platno pretvaraju u dinamičnu reljefastu površinu. Voljela je da slika portrete i pejzaže, a njen patriotizam ogledao se i u čestom izboru tema iz nacionalne istorije i slikanju ljudi i predela Srbije.
Delo Nadežde Petrović, u cjelini, zrači strašnom ekspresijom, snagom i hrabrošću ove jedinstvene žene - slikara sa [[Balkan]]a. Školovanje u [[MinhenMünchen]]u, posete [[Pariz]]u i [[Italija|Italiji]] i stalni povratak tradicionalnoj Srbiji ostavili su trag na njenim platnima, te se njen opus može podeliti na nekoliko perioda.
===I Minhenski period (1898-1903)===
54

uređivanja