Razlika između inačica stranice »Nukleinske kiseline«

Dodano 12 bajtova ,  prije 11 godina
Uklanjanje izmjene 1561322 što ju je unio/unijela 77.105.26.60 (Razgovor sa suradnikom:77.105.26.60)
(Uklanjanje izmjene 1561322 što ju je unio/unijela 77.105.26.60 (Razgovor sa suradnikom:77.105.26.60))
== Povijest ==
 
Nukleinske kiseline je prvi opisao švajcarskišvicarski medicinar [[Friedrich Miescher]] godine 1869. U to vremevrijeme je njihova funkcija bila potpuno nepoznata. On je iz [[stanična jezgra|jezgra]] bijelih krvnih zrnaca izolovaoizolirao supstancu koja se zbog visokog učešća fosfora u njenojnjenog građi značajno razlikovala od belančevinabjelančevina. On je tu supstancu nazvao '''''nuclein''''' prema latinskoj rijeci'' '''nucleus''''' (jezgro). Iako je upotrebom rečiriječi nuclein upućivao na značaj ove supstance u nasleđunaslijeđu, ipak on nije vjerovao da je ona jedini nosilac nasleđanaslijeđa.
[[Albrecht Kossel]] je otkrio da nuclein u svom sastavu uviekuvijek ima četiri različita gradivna elementa povezana sa molekulom šećera. Konačno, 1889. godine [[Richard Altmann]] otkrio je nuclein i u biljnim [[stanica|stanicama]], te na osnovu njene osnove hemijskekemijske karakteristike dao joj danas poznato ime – '''nukleinska kiselina'''. Tek 1929. godine je [[Phoebus Levene]] primetioprimijetio da se nukleinske kiseline (u njegovom slučaju deoksiribonukleinska kiselina) sastoji od šećera deoksiriboze, ostatka fosfatne kiseline, te četiri baze: adenin, guanin, citozin i timin. On im je dao i opsteopće ime – [[nukleotidi]].
 
 
== Sintetske nukleinske kiseline ==