Razlika između inačica stranice »Krešimir Baranović«

m
wikipedificirano
 
m (wikipedificirano)
'''Krešimir Baranović''' ([[25. 6.lipanj]] [[1894]]. - [[17. 11.studeni]] [[1975]].)
 
U Zagrebu[[Zagreb]]u uči teoretske predmete, klavir i hornu, da bi, nakon mature, upisao kompoziciju na Muzičkoj akademiji u Beču[[Beč]]u ([[1912]].-[[1914]].). [[1915]]. godine postaje dirigent u Zagrebačkoj operi, gde ostaje sve do [[1927]]. kada prelazi na istu dužnost u [[Beograd]], da bi tokom [[1927]]. i [[1928]]. gostovao sa baletskom trupom [[Ana Pavlovna|Ane Pavlovne]] u Nemačkoj[[Njemačka|Njemačkoj]], [[Nizozemska|Holandiji]], [[Švicarska|Švajcarskoj]] i [[Italija|Italiji]]. U Zagreb se vraća [[1928]]. na staro mestomjesto, gdegdje ostaje sve do [[1943]]. kada preuzima vođenje Radio-orkestra u [[Bratislava|Bratislavi]], Čehoslovačka, gdegdje je imenovan i za direktora Opere ([[1945]].-[[46]].). Nakon toga postaje profesor Muzičke akademije, dirigent Opere i direktor Filharmonije u Beogradu do [[1964]].<br>
 
Kao stvaralac, Baranović je jedna od najmarkantnijih ličnosti nacionalnog smera u novijoj hrvatskoj i jugoslovenskoj muzici. S posebnim afinitetom prema ruskoj muzici, što se ogledalo i u njegovoj reproduktivnoj delatnosti, on se nadovezuje na ranog Stravinskog (''Petruška''), ali, oslanjajući se i na narodni melos, stvara sopstveni muzički jezik, čiju sočnost i bogatstvo crpi i iz svoga majstorskog poznavanja orkestra. Kao prevashodno operski dirigent, on daje svoje najbolje stranice u scenskim i vokalno-instrumentalnim delima, a svojim delom ''Licitarsko srce'' otpočinje novu epohu u razvoju savremenog baleta u nas. Od scenskih kompozicija spomenućemo opere ''Striženo-košeno'' (na tekst Gustava Krkleca, 1932.) i ''Nevestu od Cetingrada'' (prema Šenoinoj noveli, 1951.), zatim balete, koji su, osim pomenutog, ''Imbrek s nosom'' (1935.) i ''Kineska priča''. Osim ovih dela, u njegovom opusu treba istaknuti ''Simfoniettu'' (1939.), ''Simfoniettu'' za gudače (1951.), ''Simfonijski scherzo'' (1921.), rapsodiju ''Pesma guslara'' (1943.), cikluse za glas i orkestar ''Z mojih bregov'' (1927.), ''Moj grad'' (1943.) i ''Iz osame'' (1944.), solo pesme, horove i filmsku muziku, a u poslednjem periodu simfonijsku poemu ''Pan'' (1957.) i kantatu ''Goran'' (1960.) na stihove Ivana Gorana Kovačića.
Kao stvaralac, Baranović je jedna od najmarkantnijih ličnosti nacionalnog smijera u novijoj hrvatskoj i jugoslovenskoj muzici. S posebnim afinitetom prema ruskoj muzici, što se ogledalo i u njegovoj reproduktivnoj dijelatnosti, on se nadovezuje na ranog [[Igor Stavinski|Stravinskog]] (''Petruška''), ali, oslanjajući se i na narodni melos, stvara sopstveni muzički jezik, čiju sočnost i bogatstvo crpi i iz svoga majstorskog poznavanja orkestra.
 
Kao stvaralac, Baranović je jedna od najmarkantnijih ličnosti nacionalnog smera u novijoj hrvatskoj i jugoslovenskoj muzici. S posebnim afinitetom prema ruskoj muzici, što se ogledalo i u njegovoj reproduktivnoj delatnosti, on se nadovezuje na ranog Stravinskog (''Petruška''), ali, oslanjajući se i na narodni melos, stvara sopstveni muzički jezik, čiju sočnost i bogatstvo crpi i iz svoga majstorskog poznavanja orkestra. Kao prevashodno [[Opera|operski]] dirigent, on daje svoje najbolje stranice u scenskim i vokalno-instrumentalnim delimadijelima, a svojim delomdijelom ''Licitarsko srce'' otpočinje novu epohu u razvoju savremenog baleta u nas. Od scenskih kompozicija spomenućemo opere ''Striženo-košeno'' (na tekst [[Gustav Krklec|Gustava Krkleca]], [[1932]].) i ''Nevestu od Cetingrada'' (prema Šenoinoj noveli, 1951.), zatim balete, koji su, osim pomenutog, ''Imbrek s nosom'' (1935.) i ''Kineska priča''. Osim ovih dela, u njegovom opusu treba istaknuti ''Simfoniettu'' (1939.), ''Simfoniettu'' za gudače (1951.), ''Simfonijski scherzo'' (1921.), rapsodiju ''Pesma guslara'' (1943.), cikluse za glas i orkestar ''Z mojih bregov'' (1927.), ''Moj grad'' (1943.) i ''Iz osame'' (1944.), solo pesme, horove i filmsku muziku, a u poslednjem periodu simfonijsku poemu ''Pan'' (1957.) i kantatu ''Goran'' (1960.) na stihove [[Ivan Goran Kovačić|Ivana Gorana Kovačića]].
9.505

uređivanja