Razlika između inačica stranice »Eloksiranje«

Dodan 1 bajt ,  prije 2 godine
(Izmjenio Eloksiranje)
 
 
== Način rada ==
Eloksiranje se zasniva na elektrokemijskoj metodi [[Anodička oksidacija|anodičke oksidacije]]. U tom postupku aluminij se presvlači jednim tankim slojem oksida (debljine oko 1 [[mikrometar]] ili 1 μm) čime se štiti od daljnje [[oksidacija|oksidacije]]. Međutim ta debljina sloja nije dovoljno debela i dekorativno nije prihvatljiva, pa se aluminijski profil podvrgava obradi fazne oksidacije u kojem se debljina zaštitnog sloja povećava na 12 do 30 mikrometara. Ovaj postupak se obavlja se na posebnim postrojenjima u kojima su postavljene kade dubine i do 2,5 [[metar|m]]. Kade su napunjene kemikalijama koje redoslijedom sudjeluju u postupku eloksiranja. Između svake kade nalazi se voda za ispiranje. Postupak eloksiranja se sastoji od:
* mehanička priprema četkanjem profila, uređaji sa kružnim četkama od tankih žica od [[nehrđajući čelik|nehrđajućeg čelika]].
* odmašćivanje u deterđentimadeterdžentima na temperaturi od 65 do 75 [[celzij|°C]] u trajanju od 10 minuta;
* odmašćivanje u mineralnoj sodi ([[natrijev hidroksid]]) na temperaturi od 40 do 60 °C u trajanju od 5 minuta;
* neutralizacija u [[dušična kiselina|dušičnoj kiselini]];
 
=== Anodizacija ===
Anodizacija se vrši u [[elektrolit]]u koji se sastoji od sumporne kiseline rastvorene u vodi. U ovom se koraku pusti [[istosmjerna struja]] na aluminij tako da je aluminij pozitivna elektroda, a negativna elektroda je neki drugi odgovarajući [[metal]]. Zbog prolaza električne struje, sumporna kiselina počinje se razlagati. Kvaliteta anodnog sloja zavisi od kvalitete aluminija Al99,5 (legure AlMgSi 0,5, AlMg1, AlMg3), koncentracije elektrolita, temperature i jačini struje. Kontrola ovih čimbenika se prati se [[računalo]]m i prati pulsnim ispravljačem. Kada se postigne odgovarajuća debljina sloja [[ispravljač]] se automatski isključuje a podaci se zapisuju i određena je kakvoća eloksiranja.
 
Površinski sloj se pretvara u staklasto kristalnu [[Prevlaka (tehnologija)|prevlaku]]. Preporučena debljina za aluminijske profile od kojih se izrađuju [[prozor]]i i [[vrata]] je 20 mikrometara, tanji slojevi su nedovoljno otporni na habanje i trošenje, deblji slojevi pucaju kod savijanja profila. Tonovi eloksaže se kreću od prirodne boje aluminija do boje [[bronca|bronce]] i crne. Moguće je bojanje u zlatnim tonovima ali je ono manje postojano. Posebnim postupcima moguće je dobiti tonove plave, crvene i zelene boje ali se one rijetko upotrebljavaju zbog visoke cijene. Bojanje se vrši neorganskim [[pigment]]ima na bazi [[kobalt]]a, [[mangan]]a.
Anonimni suradnik